Optreden
Wanneer ik mijn eigen ervaringen met goocheloptredens analyseer dan kom ik tot de conclusie dat dit veelal op de clubavonden van de twee verenigingen waarvan ik lid ben plaatsvindt. Dus ruwweg twee keer per maand. Het voordeel is dat ik dan twee keer een kans krijg om een nieuw effect te vertonen. Maar het betekent ook dat ik van tevoren een keuze moet maken uit al het materiaal dat ik in de loop der jaren verzameld heb. Daarbij gebruik ik als keuzecriterium dat het effect “nieuw” moet zijn voor mijn publiek”, veelal goochelfanaten die zo al het nodige gezien hebben. Een behoorlijke uitdaging dus. Met dat in mijn achterhoofd zoek ik in alle hoeken van (oude) goochelboeken of ga ik opnieuw door het materiaal in mijn kast(en). Op zich iedere keer weer een verrijkende en zeer plezierige ervaring. De waardering van het publiek, daar doen we het voor.
De waardering van onze eigen vakgenoten weegt voor ons echter veelal het zwaarst. Voor vrienden en familie treed ik op één of andere manier maar weinig op. Die zien mij toch vooral als echtgenoot, (schoon)vader of vriend. Wat me ook een beetje weerhoudt is de gevleugelde uitspraak die ik ooit ergens hoorde: “Your spouse is not a card picking machine”. Voor bruiloften & partijen heb ik echter een vast repertoire waar ik dan een keuze uit maak. Allemaal effecten die de test der tijd hebben doorstaan, voor het publiek in kwestie allemaal “nieuw” zijn en die bijdragen aan mijn zelfvertrouwen en zo mijn plankenkoorts reduceren.
Ik denk dat een verklaring is waarom onze (buitenlandse) vakbroeders graag lezingen geven gelegen is in de grote waardering die zij daarbij ondervinden van hun goochelbroeders. Dan kun je eindelijk de fantastische methode(s) die achter jouw effecten zitten met jouw vakgenoten delen en aldus daarvoor hun lof oogsten. Daar zit uiteraard ook een materiële kant aan: je verkoopt je lezing en misschien heb je ook nog eigen props die je te gelde kunt maken. Tommy Wonder vulde zijn inkomen aan met het geven van lezingen in vrijwel de hele Westerse wereld. Fl!p geeft nog steeds (op hoge leeftijd) lezingen, overwegend in Noord-Europa. Dick Koornwinder vertoont met enige regelmaat zijn lezing over Fred Kaps etcetera.
De kampioen marketeer in dit opzicht is Richard Sanders. Ik heb die ooit een lezing zien geven waarbij hij veel van zijn eigen effecten demonstreerde en die daarna in één pakket verkocht. Sanders heeft een zeer goede neus voor praktische en zeer commerciële effecten, dat helpt natuurlijk. Maar de voornaamste verklaring voor zijn (verkoop) succes is dat hij de aloude technieken en tactieken van de standwerkers op de markt in stelling brengt: “Het pakket aan trucs dat ik u alleen vandaag en hier aanbied, vertegenwoordigt een waarde van meer dan € 300, maar ik bied dit alleen hier en nu aan voor slechts € 50”. Toen de verkoop van start ging vielen de mensen letterlijk over elkaar heen, een soort ‘Drie Dolle Dwaze Dagen’ van de Bijenkorf. Warme broodjes! Wat ook meehielp bij de razendsnelle uitverkoop: het idee van schaarste (“ik moet er nu wel heel snel bij zijn”) en het mooie ronde bedrag van € 50,00 (vrijwel iedereen stond klaar met een biljet van € 50,00 klaar in de aanslag), geen gedoe met wisselgeld of QR codes e.d. Naast links op Internet met de tekst en uitleg (waarvoor de kosten al gemaakt zijn) kreeg je een zakje met een touwtje, een paddle of truc geld. Totale kosten waarschijnlijk minder dan € 5,00. Tel uit je winst!
David Stone vertelde ooit in Blackpool dat hij daar graag (gratis!) lezingen kwam geven omdat hij daar in een paar dagen meer mee verdiende dan met een aantal maanden table hoppen in Parijs.
Jay Sankey gaf ik ooit in een onbewaakt moment mijn e-mail adres. Een superspammer die mij nu dagelijks bestookt met aanbiedingen zonder welke ik niet verder zou kunnen leven.
Andy Gladwin en Joshua Jay, de oprichters van Vanishing Inc. Magic steken veel van hun tijd in hun internetwinkel met de digitale verkoop van props/effecten, streams, boeken, speelkaarten etc. Ik begreep dat zij inmiddels meer dan 30 m/v in dienst hebben. Daarnaast treden ze ook nog op, maar mijn indruk is dat de verkoop via Vanshing Inc. inmiddels de hoofdmoot van hun inkomsten vormt. Kortom: goochelproducten zijn big business.
In principe allemaal heel legitiem, maar het roept bij mij ook een beetje de vraag op of beroepsgoochelaars wel genoeg betaald krijgen?
Gandalf